Εμπειρίες από τις ομάδες ψυχοδράματος


  • Ψυχόδραμα


    Στην ψυχή στοιβαγμένοι
    Σωροί συμβάντων
    Εντολών αλλότριων
    Και κρυμμένων ενοχών
    Σε περιτύλιγμα τέφρας
    Θυμών παμπάλαιων!
    Σε ανήλιαγα τρίσβαθα
    Κι αθέατα επίπεδα
    Σε χειμάρρους
    Αλλοτινής οργής
    Κάτω από θλιμένες μαρκίζες
    Με πλερέζες πόνου
    Αναζητάται ο πιτσιρικάς
    Εαυτός μας!
    Οσάκις εντοπίζεται
    Σε δρόμους πύρινους
    Και τρίστρατα διλημμάτων
    Να περιφέρεται
    Ξεχασμένος και μόνος
    Πιασμένος από
    Τον ίσκιο της μάνας
    Γίνεται το θάμα!
    Ζεσταμένος
    Με την ανάσα της αποδοχής
    Γαληνεμένος
    Στα φιλιά της αγάπης
    Πιάνει
    Να χτυπά το ντέφι στο σύμπαν
    Και να χορεύει με τ΄ άστρα!
    Αιθερία
(Ελένη Σταθοπούλου- η αλλιώς αγαπημένη Λιανού)


"Το ψυχόδραμα. Μία καινούρια σελίδα στη ζωή μου, άγνωστη, προς εξερεύνηση!
Εμπρός λοιπόν βουτιά στον εσωτερικό μας κόσμο, στα βάθη μας, σ’ αυτά που δεν ξέρουμε αλλά ποθούμε να γνωρίσουμε.
Μία άλλη παράμετρος οι καινούριες φιλίες, το αίσθημα της ομαδικότητας, η αίσθηση ότι ενώ είμαστε ή φαινόμαστε τόσο διαφορετικοί έχουμε τόσα κοινά, είμαστε και αισθανόμαστε τόσο ίδια.
Μετά είναι το άνοιγμα της ψυχής στον άλλον, το πλησίασμα, η αγκαλιά, η αίσθηση ότι μας αποδέχονται, μας κατανοούν, μας συμπαραστέκονται.
Και τέλος ο κοινός φόβος για το αύριο, για το μέλλον που τολμάμε να το μοιραστούμε με τους άλλους έτσι ώστε να γίνεται λιγότερο φοβερό και αποκρουστικό.
Το ψυχόδραμα λοιπόν μία ανάσα μέσα στην ζοφερή πραγματικότητα, ένα χαλαρωτικό αγκάλιασμα με την Μελπούλα, το Ελενάκι, την Κατερινούλα, την Λιάνα, Την Γιώτα, τον Στεφανάκο, την Δώρα και κυρίως την ψυχή της ομάδας την Ηλιάννα. Τέλος, την μεγάλη σιωπηλή την Λένα.
Σας ευχαριστώ όλους."
Νίκη Παπούλια




"Λυτρωτική εσωτερική πορεία"


Άλλος ένας χρόνος στην ομάδα ψυχοδράματος κι εύχεσαι να μην τελειώσει ποτέ. Μία παρέα γυναικών φέτος, που μετέχουμε στην εκδραμάτιση των καλά κρυμμένων και ξεχασμένους σε χρόνους λησμονημένους συμβάντων που καθορίζουν που καθορίζουν τη συμπεριφορά μας και ερμηνεύουν τα ζόρια μας. Αυτό που συμβαίνει είναι εκπληκτικό και συνάμα λυτρωτικό, οδηγεί στην κάθαρση, τον στόχο των αρχαίων τραγωδιών. Βάρη και φορτία χρόνων ξάφνου ανακαλύπτονται και συναισθήματα πόνου που παρέμεναν ζωντανά σε απολιθωμένα όστρακα εκλογίκευσης ξεχύνονται από τις ξεθηλυκωμένες επιθυμίες. Σιγά- σιγά, πέτρα την πέτρα, αρχίζουμε πορεία εσωτερική για να βρούμε τον εαυτό μας, να τον γνωρίζουμε, να τον αγαπήσουμε, και να του δώσουμε μία ζεστή αγκαλιά. Για όλα όσα συμβαίνουν κάθε Τρίτη ένα ευχαριστώ από καρδιάς στην ικανότατη και χαρισματική συντονίστρια μας ψυχολόγο Ηλιάννα και στο σύλλογο για την ευκαιρία που μας δίνει.

Ελένη Σ.


"Κάτοψη" 

Να πάτε. Είναι ωραία. Και ακαριαία. Είναι για τους θαρραλέους. Και
τους αποφασισμένους ν’ αλλάξουν τη ζωή τους. Εγώ, από το πρώτο
κιόλας ‘’μάθημα’’ είδα τον εαυτό μου σε κάτοψη. Κάθε φορά ανάλογα
με το θέμα που εμένα απασχολούσε φτιάχνονταν μία τρισδιάστατη
αναπαράσταση του εαυτού μου, είτε παιγμένη από τους συμπαίκτες,
είτε παιγμένη από μένα είτε κάπου ενδιάμεσα. Στο βαθμό και στα
όρια που εγώ ήθελα να βάλω χωρίς καμία αναγκαστική καταπίεση
εξωτερίκευσης μου σύμφωνα με τις οδηγίες και την εποπτεία του
εκπαιδευτή. Στην περίπτωσή μας ήταν η Ηλιάννα SOL. Κρατούσε
την ομάδα μας με τρόπο χαλαρό και πολύ ουσιαστικό. Αν σε αυτό
προσθέσεις μία προσπάθεια για συστηματική παρουσία όλων κάθε
βδομάδα ώστε να δέσει η ομάδα και να ρέει, και την επιθυμία να θέλεις
να συναντήσεις από κοντά τον αληθινό σου εαυτό ή τέλος πάντων
κάτι από αυτόν, τότε δε βλέπω πιο ιδανική συνθήκη. Το ψυχόδραμα με
βοηθούσε να καταλάβω τον εαυτό μου, να δω την εικόνα μου απευθείας
στον καθρέφτη και έτσι να ενεργοποιούνται ‘’αυτόματα’’ κάποιες
καινούργιες συμπεριφορές μου. Ολοκαίνουργιες.
30/05/2012

Α.Σ..

"εκτίθεμαι περισσότερο όσο περισσότερο φοβάμαι"
Πέρασε πολύ γρήγορα αυτή η χρονιά που είμαστε κάθε τρίτη στο Ελληνικό
Συγκεντρωνόμαστε με πολύ χαρά και προσδοκίες ειδικά εγώ όταν συνειδητοποίησα ότι άρχισα να εκφράζομαι 
χωρίς φόβο ότι θα εκτεθώ. Ξέρω πλέον ότι εκτίθεμαι περισσότερο όσο περισσότερο φοβάμαι.
Όλες είχαμε κάθε φορά κάτι να πούμε και μαζί με την Ηλιάννα μας, γινόταν υπέροχη ανταλλαγή συναισθημάτων.
Θέλω να γράψω πολλά  και θα συνεχίσω.
 Ευχαριστώ πολύ.

Ελένη Δ. 


 "Ταξίδι προς τα μέσα"
Το ψυχόδραμα, είτε παρακολουθείς είτε συντονίζεις, σε φέρνει κάποια στιγμή σίγουρα αντιμέτωπο με καταστάσεις που ζεις ή έζησες κάποτε ενώ σου θυμίζει ελπίδες που ξέχασες ή είχες θάψει… Ανοίγεις, ξεθάβεις, σοκάρεσαι και αποφασίζεις...
                                                                                                                      Κατερίνα Κ.

  
και η άποψη του Άρη Μανουρά:

"Ψυχόδραμα"

 http://arismanouras.blogspot.gr/2012/04/blog-post_23.html


 Όποιος επιθυμεί να μοιραστεί και τη δική του εμπειρία από το ψυχόδραμα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου μέσω μέιλ! (θα βρείτε τα στοιχεία μου στο κομμάτι "επικοινωνία"). θα χαρώ πολύ να λάβω λόγια σας... 

Λίγα λόγια για μένα

Η φωτογραφία μου
Σπούδασα ψυχολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στη Φιλοσοφική, στο τμήμα Φ.Π.Ψ. Πρόγραμμα Ψυχολογίας, από το οποίο αποφοίτησα το 2009. Το 2008 ξεκίνησα την εκπαίδευση μου στο κλασικό Ψυχόδραμα του Moreno στο Ψυχοδραματικό Κέντρο Ανάπτυξης της Προσωπικότητας (Ψ.Υ.Κ.Α.Π.) με κύριο εκπαιδευτή και επόπτη τον Κωνσταντίνο Λέτσιο. Τελείωσα την βασική εκπαίδευση το 2013. Παράλληλα εκπαιδεύτηκα στο Playback Theatre- αυτοσχέδιο θέατρο- μέσα από τη συμμετοχή μου στον θίασο “PlaybackGround”, ως ενεργό μέλος για τέσσερα χρόνια. Από το 2012 συντονίζω ομάδες εκπαίδευσης στο playback theatre που οργανώνονται στα πλαίσια του Ψ.Υ.Κ.Α.Π. και της Ψυχοκίνησης. Από το 2010 εργάζομαι ιδιωτικά ως ψυχολόγος κάνοντας ατομικές συνεδρίες, συντονίζω ομάδες ψυχοδράματος ιδιωτικά και σε συνεργασία με διάφορα πλαίσια, (ομάδα ατόμων με Σκλήρυνση κατά πλάκας, ομάδες ασθενών με καρκίνο, κ.α.), ενώ διατηρώ συνεργασία με το ΨΥ.Κ.Α.Π.. Από το 2014 ξεκίνησα μαζί με τη Δανάη Χορομίδου τη λειτουργία της Ψυχοκίνησης, ως κέντρο ψυχοθεραπείας, ψυχοδράματος και προσωπικής ανάπτυξης.